Ένας άνδρας φτάνει σε δημόσιο νοσοκομείο με δυνατό πόνο στη δεξιά κοιλιά. Είχε πρόβλημα με τη χολή και ιστορικό καρδιάς· έπαιρνε και αντιπηκτικά χάπια. Οι γιατροί αποφασίζουν λαπαροσκοπική αφαίρεση της χολής. Η επέμβαση γίνεται στις 4 Δεκεμβρίου 2006.

Την πρώτη μέρα όλα μοιάζουν ήσυχα. Τη δεύτερη, όμως, αρχίζουν ιδρώτες, ζάλη και πτώση αιματοκρίτη. Παίρνει αίμα και πλάσμα, αλλά δεν «στρώνει». Αποφασίζεται διακομιδή σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας, με ενεργή αιμορραγία από παροχέτευση στο δεξί υποχόνδριο. Εκεί μπαίνει αμέσως χειρουργείο: οι γιατροί βρίσκουν μεγάλη ποσότητα αίματος μέσα στην κοιλιά και πολλές «σχάσεις» (σκισίματα) στο συκώτι. Τον «μπαλώνουν» στο ήπαρ και τον βάζουν στη ΜΕΘ. Ακολουθούν κι άλλα χειρουργεία και επιπλοκές τις επόμενες ημέρες. Με απλά λόγια: μπήκε για να βγάλει τη χολή και βγήκε με σοβαρή εσωτερική αιμορραγία και τραυματισμένο συκώτι.

Στη συνέχεια, ανεξάρτητοι γιατροί που εξέτασαν τον φάκελο κατέληξαν ότι οι τραυματισμοί στο συκώτι παραπέμπουν σε βίαιους/αδέξιους χειρισμούς κατά την επέμβαση. Επιπλέον, το αντιπηκτικό χάπι που είχε δοθεί πριν το χειρουργείο φούντωσε την αιμορραγία, ενώ θα έπρεπε να έχει κοπεί νωρίτερα και να αντικατασταθεί με άλλη αγωγή. Και μετά το χειρουργείο; Η παρακολούθηση δεν ήταν όσο στενή χρειαζόταν για ασθενή υψηλού κινδύνου.

Ο άνδρας κινείται νομικά: καταθέτει την πρώτη αγωγή στις 6 Νοεμβρίου 2008. Ακολουθούν δικαστικές αποφάσεις τα επόμενα χρόνια και, τελικά, το νοσοκομείο πληρώνει αποζημίωση στους κληρονόμους του.

Εδώ μπαίνει το τελευταίο κεφάλαιο. Μετά την πληρωμή, ο Γενικός Επίτροπος ζητά από το Ελεγκτικό Συνέδριο να αποφασίσει αν ο δημόσιος γιατρός πρέπει να επιστρέψει στο νοσοκομείο τα χρήματα που εκείνο κατέβαλε. Η υπόθεση συζητιέται στις 11 Φεβρουαρίου 2025, κρίνεται στις 8 Απριλίου και δημοσιεύεται στις 13 Μαΐου 2025. Το Δικαστήριο λέει «ναι»: κρίνει ότι όσα έγιναν στο χειρουργείο και μετά συνδέονται άμεσα με την αποζημίωση που πληρώθηκε, και διατάζει καταλογισμό σε βάρος του γιατρού υπέρ του νοσοκομείου.