Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζουμε για ιατρικά λάθη, πόσο μάλλον τραγικά λάθη που κατάφεραν να αφαιρέσουν ζωές.

Σύμφωνα πάντα με στατιστικά στοιχεία, αν γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικο παραδέχονταν τα λάθη τους θα μπορούσαν να μειωθούν κατά 3.2 εκατομμύρια οι μέρες νοσηλείας των ασθενών, να προκαλούνται 260.000 λιγότερες περιπτώσεις αναπηρίας και 95.000 λιγότεροι θάνατοι, κάθε χρόνο, σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στην Ελλάδα μόνο υπολογίζεται ότι γίνονται πάνω από 6.000 ιατρικά λάθη ετησίως, με πολλά από αυτά να μην φτάνουν στη δικαιοσύνη.
Δεν θα ήταν ιδανικό να υπήρχε ένα αξιοκρατικό σύστημα βαθμολόγησης;
Αν φτιάχναμε μια πυραμίδα ιατρικών λαθών ή αμέλειας, σίγουρα στην κορυφή θα βρίσκαμε λανθασμένες δοσολογίες, λάθος φάρμακα, λάθος διαγνώσεις, ιατρικά εργαλεία μέσα σε σώμα ασθενούς, εγχειρήσεις σε λάθος όργανο, μη αποστειρωμένα εργαλεία που οδηγούν σε μολύνσεις κ.α.
Ας δούμε ακόμα μια “μικρή” λίστα ιατρικών λαθών…

Γέννησε χειρουργικό γάντι και γάζες

Σε ένα νοσοκομείο της Μασσαλίας, μια γυναίκα 47 ετών, μπήκε στο χειρουργείο το 2017, για υστερεκτομή, αλλά δεν βγήκε πολύ καλά.. Αφότου ξύπνησε από τη νάρκωση, φώναξε τον θεράποντα γιατρό της καθώς ένιωθε έντονους κοιλιακούς πόνους και δεν μπορούσε να ουρήσει. Χωρίς να κάνει κάποια εξέταση ή υπέρηχο, της έγραψε παυσίπονα. Τρεις μέρες μετά την επέμβαση αφού είχε πάρει εξιτήριο και ενώ εξακολουθούσε να πονάει, άρχισε να έχει συσπάσεις. Πηγαίνοντας στο μπάνιο, «γέννησε» ένα χειρουργικό γάντι και πέντε γάζες, τα οποία είχε ξεχάσει ο γιατρός στην κοιλιά της! Το ψυχολογικό σοκ ήταν τέτοιο που η γυναίκα αναγκάστηκε να ζητήσει ψυχολογική βοήθεια.
Ο δικηγόρος της ασθενούς, διαβάζοντας τον ιατρικό της φάκελο διαπίστωσε πως κανείς δεν είχε μετρήσει τις γάζες μετά το χειρουργείο και γι’ αυτό δεν κατάλαβαν ότι έλειπαν.

Έπιασε φωτιά στο χειρουργείο

Το 2002 η προγραμματισμένη επέμβαση για την 74χρονη Catherine Reuter δεν έφτασε στον τελικό της στόχο. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ένα απολυμαντικό υγρό έπιασε φωτιά από ένα εργαλείο καυτηριασμού. Το αποτέλεσμα ήταν η 74χρονη να πάθει εγκαύματα δευτέρου και τρίτου βαθμού στο πρόσωπο ενώ στη συνέχεια επήλθαν διάφορες λοιμώξεις, οι οποίες δεν ανταποκρίνονταν στα διάφορα αντιβιοτικά. Τελικά, έπαθε νεφρική ανεπάρκεια και δύο χρόνια αργότερα, ενώ προσπαθούσε ακόμα να συνέλθει, πέθανε.

Φροντιστής ασθενή, φάντασμα

Η Λύντια Σέρερ, αναγκάστηκε να βάλει σε ειδικό ίδρυμα τον σύζυγο της Ερλ, που έπειτα από αυτοκινητιστικό δυστύχημα, υπέστη σοβαρό τραύμα στον εγκέφαλο. Έπειτα από 16 μήνες, στα 26 του, όπου είχε πέσει σε κώμα, ξύπνησε, δίχως όμως να μπορεί να επικοινωνήσει. Χρειάστηκε η σύζυγος του, να του διαβάζει ξανα από τη αρχή, για να μπορέσει να επικοινωνήσει μαζί του αλλα και να βρει τις αισθήσεις του. Αρκετά χρόνια μετά και έπειτα από άπειρες ώρες, η Λύντια πήρε την απόφαση να τον βάλει σε ίδρυμα με ειδική φροντίδα. Έπειτα από έναν μήνα νοσηλείας, ο Ερλ έβγαλε από το στομάχι του μια μαύρη ουσία και ξεψύχησε στα χέρια της γυναίκας του. Οι έμετοι ήταν τέτοιοι που έχασε τη ζωή του.
Η Λύντια δεν έβρισκε λογο να συμβεί όλο αυτό. Έτσι και έψαξε να δει τι συνέβη. Σύμφωνα με το ίδρυμα, η φροντίδα του ήταν τακτική και παραπάνω. Αυτό δεν εστεκε όμως και η υπόθεση διερευνήθηκε παραπάνω.

Το αποτέλεσμα ήταν ο φροντιστής με το όνομα Ραούλ, που φρόντιζε τον Ερλ, δεν υπήρξε ποτέ! Η φροντίδα που θα έπρεπε να υπάρχει, δεν υπήρξε ποτέ, όπου πέρα από αυτό, στο στομάχι του βρέθηκαν σκουπίδια και αποφάγια στο στομάχι του. Πλαστικές σακούλες, κλειστές κετσαπ και οτιδήποτε θα μπορούσε ίσως να γεμίσει ένα στομάχι.
Η Λύντια αποζημιώθηκε με 11 εκατομμύρια δολάρια.

Σύνδρομο πολλαπλής προσωπικότητας

Η Ναντίν Κουλ έπασχε από το σύνδρομο πολλαπλής προσωπικότητας. Η λάθος απόφαση της να επισκεφτεί τον ψυχίατρο Όλσον, δεν είχε το καλύτερο αποτέλεσμα.
Η διάγνωση της περιείχε 120 διαφορετικές προσωπικότητες, μερικές από αυτές να συμπεριλαμβάνουν γνωστά πρόσωπα. Ο Δόκτωρ Ολσον φέρθηκε έξυπναν προς εκείνον με αποτέλεσμα να χρεώνει την ασθενή ως ομαδική θεραπεία και όχι ατομική, αγγίζοντας τα 300.000 δολάρια. Το χειρότερο όλων, είναι πως οι συνεδρίες κράτησαν έξι χρόνια, όπου μέσα σε αυτά ο Όλσον εμφύτεψε ψεύτικες αναμνήσεις, όπως έκτρωση, σεξουαλική κακοποίηση κ.α
Η Κουλ, αν και γνώριζε πως είναι δικά του δημιουργήματα τα ένιωθε αρκετά δικά της, με αποτέλεσμα να υποφέρει από ψυχικά τραύματα. Το αποτέλεσμα ήταν και ύστερα από μεγάλη απόφαση που πήρε, κινήθηκε νομικά εναντίον του αλλά και κατά του νοσοκομείου που γνώριζε την περίπτωση, καθώς επέτρεψαν να την υποβάλουν σε εξορκισμό. Η δίκη έληξε το 1997, με την Κουλ να κερδίζει 2,4 εκατομμύρια δολάρια.

Θύμα συνειδητής αναισθησίας – Anesthesia awareness

Η συνειδητή αναισθησία ή Anesthesia awareness, είναι όταν ο ασθενής καταλαβαίνει πλήρως τι συμβαίνει γύρω του, κατά τη διάρκεια επέμβασης. Αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει αλλά δεν μπορεί να αντιδράσει καθώς τα νεύρα του έχουν παραλύσει.
Επισήμως επηρεάζεται το 0,1 – 0,2% από όλους τους ασθενείς που μπαίνουν στην αίθουσα χειρουργείου, παγκοσμίως.Αν σας φαντάζει μικρό ποσοστό, τότε να σας πούμε πως αντιστοιχεί σε 20.000-40.000 το χρόνο, μονάχα στην Αμερική!

Η συνειδητη αναισθησία συμβαίνει γιατί 2 διαφορετικά είδη αναισθησίας μπλέκονται μεταξύ τους, για να μπορέσει ο ασθενής να ναρκωθεί στο σώμα (τοπική αναισθησία) αλλά και να κοιμηθεί (ολική αναισθησία). Σε περίπτωση που ο αναισθησιολόγος δεν προσέξει ή αμελίση το δεύτερο, τότε ο ασθενής μένει παγιδευμένος στο σώμα του χωρίς να μπορεί να αντιδράσει και παρακολουθεί τα πάντα.

Ο Σέρμαν Σαιζμορ, είναι ο πρώτος ασθενής που γνωρίζουμε, όταν στα 73 του χρόνια έδωσε τέλος στη ζωή του, το 2006 λόγω ιατρικής αμέλειας. Χρειάστηκε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση ρουτίνας. Ένα λάθος του αναισθησιολόγου στοίχισε τη ζωή του 73χρονου, καθώς έπειτα από 15’ αφότου ξεκίνησε το χειρουργείο, θυμήθηκε πως δεν έχει προχωρήσει στην εισχώρηση αναισθητικού υγρού για την ολική αναισθησία, να τον κοιμήσει δηλαδή. Το αποτέλεσμα ήταν ο ασθενής να έχει αναμνήσεις από την επέμβαση, κάτι που τον οδήγησε στην παραφροσύνη, αφού κανείς ποτέ δεν παραδέχτηκε ή δεν του ανέφερε την ιατρική αυτή αμέλεια.

Το ψυχικό άγχος αλλά και το λάθος των ιατρών, των οδήγησαν στην αυτοχειρία.
Τι θα γινόταν αν του είχαν πει την αλήθεια;

Νεαρή 26 ετών από την Ρόδο, διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού και τον νίκησε!

Η Μ.Χ. σε πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε, μίλησε για την υγεία της, προσπαθώντας να παροτρύνει νέα κορίτσια να εξετάζονται συχνά.

Λένε ότι αυτά τα τόσο δυνατά χαστούκια σε κάνουν ή καλύτερο άνθρωπο ή χειρότερο! Ίδιο δεν σ’ αφήνουν. «Η Μ. ίδια είναι…», μου λένε. Το ίδιο ακομπλεξάριστη, δοτική, μόνο που σαν να ενηλικιώθηκε απότομα!

Η ιστορία ξεκινά το 2015 όπου για πρώτη φορά εντοπίστηκε ινοαδένωμα. Ο πυκνός μαστός δημιούργησε κάτι που ποτέ δεν πήγαινε το μυαλό της, καθώς δεν υπάρχει κληρονομικότητα. Είναι από αυτές τις περιπτώσεις που συνήθως λένε “‘ετυχε”.
Αυτό την ώθησε στο να αναζητήσει τι είναι αυτό αλλά και να εξετάζετε όσο πιο συχνά γίνεται. Γιατί ακόμα και μετά το πέρας των θεραπειών, ο ασθενής δεν πρέπει να επαναπαύεται.

Μπορεί να έχασε μαλλιά, φρύδια,βλεφαρίδες , να υπάρχουν φορές που θα την πάρει από κάτω, αλλά όπως λέει και η ίδια,
“δεν πρέπει να αφήσουμε την ψυχολογία μας να πέσει”. Χρειάζεται να τονώνουμε την διάθεση μας, γιατί αυτό που μένει, είναι η δύναμη μας και η νίκη από κάτι που έχουμε ξεπεράσει.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο μαστολόγος / γυναικολόγος της Μ., στάθηκε δίπλα της και ήταν εκείνος που την παρακίνησε να κάνει την αφαίρεση, όσο πιο νωρίς γινόταν.

«Το 2015 είχα γενικά πολύ πυκνό μαστό και εντόπισα ένα μικρό ινοαδένωμα. Ο γυναικολόγος μου στην Αθήνα, ο οποίος είναι και μαστολόγος, μου είπε: «είναι δύο εκατοστά, το αφαιρούμε…».

«Να εξετάζεσαι κάθε έξι μήνες, να κάνεις μία ελαστογραφία, δεν έχεις κανέναν κίνδυνο».

Το Νοέμβριο του 2020 εμφανίστηκε ακόμα ένα ινοαδένωμα. Το ένα τότε ήταν ένα εκατοστό, αλλά ήταν πολύ σκληρό, όπου και παρέμεινε έτσι..
Τον Ιούλιο, που χρειάστηκε να κάνει και πάλι την εξέταση και το ινοαδένωμα, μέσα σε 6 μήνες είχε φτάσει τα 5εκ! Η επικοινωνία με τον μαστολόγο ήταν άμεση και χρειάστηκε να ολοκληρώσουν τη διαδικασία αφαίρεσης.
Τότε ανακάλυψαν πως πρόκειται για καρκίνο. Καρκίνος, σε στάδιο μηδέν, δηλαδή προκαρκινικό στάδιο.
Όπως φάνηκε και από την βιοψία.

Ακολούθησε μαστεκτομή αλλά και χημειοθεραπείες.

“Ήταν ένα μήνα πριν κλείσω τα 26 μου. Φοβήθηκα μήπως πεθάνω. Πάντα το φοβάμαι. Αυτό που είναι το πιο άσχημο είναι ότι δεν το περίμενα από πουθενά. Δεν είχα καμία κληρονομικότητα, δεν είχα κανένα σύμπτωμα που να μου δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Κι έκανα πάντα κάθε χρόνο τσεκ απ, τόσο που μεγαλύτεροι άνθρωποι με τους οποίους συνεργάζομαι με πείραζαν γι’ αυτό. Αν δεν ήταν ψηλαφητό δεν θα το εντόπιζα ποτέ.”
Σύμφωνα με τη συνέντευξη που έδωσε, ομολόγησε πως η πιο δύσκολη φάση ήταν πριν ακόμα ξεκινήσουν οι χημειοθεραπείες. Είναι εκείνο το στάδιο που πρέπει να ολοκληρωθούν εξετάσεις για κάθε ζωτικό όργανο έτσι ώστε να γίνει έλεγχος για πιθανή μετάσταση.
Ήμουν τυχερή γιατί είχε κάνει διήθηση μόνο σε δύο λεμφαδένες, οι οποίοι αφαιρούνται και γενικά ήταν θετικές οι προβλέψεις των γιατρών. Δεν μπορεί κανείς να σου εγγυηθεί πριν ξεκινήσεις χημειοθεραπείες και πριν τις τελειώσεις ότι θα πας καλά. Δεν μπορεί να σου το εγγυηθεί κανείς. Αυτό που με φόβιζε ήταν η αρρώστια. Είχα μία πολύ καλή ογκολόγο στην Αθήνα, η οποία με παρότρυνε να κάνω και κατάψυξη ωαρίων, κάτι πολύ σημαντικό για μια κοπέλα στην ηλικία μου, η οποία δεν έχει ακόμη παιδιά”.

Χημειοθεραπείες ή ανοσοθεραπείες;

Οι χημειοθεραπείες σταμάτησαν και το επόμενο στάδιο είναι οι ανοσοθεραπείες. Όπως αναφέρει η νεαρή ηρωίδα της ζωής της, “είναι σωτήριες, οι οποίες ανιχνεύουν μέσα στον οργανισμό μήπως υπάρχει κάποιο κύτταρο που πρέπει να αντιμετωπίσουν. Οι ανοσοθεραπείες δεν δημιουργούν προβλήματα και τις κάνω στη Ρόδο’.

Ηρωίδα θα ήμουν αν μπορούσα να βοηθήσω κάποιον άλλον. Αυτό που κάνω είναι ότι επιβιώνω. Το άλλο που θα μπορούσα να κάνω είναι να πεθάνω. Ήταν πάρα πολύ γερό χαστούκι, αλλά αυτό που ελπίζω είναι να είναι περαστικό. Φοβόμουν τη μαστεκτομή. Έκανα και στα δύο στήθη και ήμουν τυχερή ότι διατήρησα τις θηλές και αφαίρεσα το εσωτερικό. Είναι όπως μια κοπέλα που έχει βάλει ψεύτικο στήθος. Έχω αφαιρέσει γύρω από τους δύο λεμφαδένες που είχαν πρόβλημα συνολικά 14 λεμφαδένες. Δόξα τω Θεώ φάνηκαν όλα καθαρά στη βιοψία. Η αγωνία μου, αυτό που φοβάμαι είναι το αποτέλεσμα των εξετάσεων που κάνω κάθε φορά, ανά τρίμηνο. Να μην έχει πάει ο καρκίνος κάπου αλλού. Αυτό που ελπίζω είναι να ζήσω γιατί πραγματικά είναι πάρα πολύ άδικο να πεθαίνει ένας νέος άνθρωπος.

Το αισιόδοξο μήνυμα της ημέρας πάντα θα υπάρχει, όσο υπάρχουν άνθρωποι να προσπαθούν και να μένουν δυνατοί.

Ιατρός διέγνωσε θλάση, ενώ στην πραγματικότητα ο ασθενής είχε υποστεί νεφρική ανεπάρκεια. Αυτό έκανε γνωστό στο κοινό, ο influencer Αλέξανδρος Κοψιάλης σε προσωπικό του λογαριασμό, για τον πατέρα του.

Πόνους που είχε ο πατέρας του στη μέση, οφείλεται σε νεφρική ανεπάρκεια και από μια λάθος διάγνωση γιατρού!

Το παρακάτω μήνυμα εξηγεί το ιατρικό λάθος που υπέστη:

«Καλησπέρα σε όλους! Να ευχηθώ χρόνια πολλά με υγεία. Θα προσπαθήσω να είμαι απλός, περιεκτικός και σύντομος. 8 Μάρτιου ο πατέρας μου άρχισε να νιώθει κάποιες ενοχλήσεις στη μέση και όπως ήταν φυσιολογικό πήγαμε σε έναν ορθοπεδικό, ο οποίος έβγαλε πόρισμα ότι έχει πάθει θλάση, κάτι πρακτικά αδύνατο για τη ζωή την οποία ακολουθεί ο πατέρας μου ειδικά τα τελευταία χρόνια.
Όπως αντιλαμβάνεστε του έγραψε κάποια πολύ ισχυρά αντιφλεγμονώδη και θεωρητικά μέσα στις μέρες ο πόνος θα υποχωρούσε. Κάτι τέτοιο δεν έγινε και έφτασε στο σημείο να μην μπορεί να περπατήσει από τους πόνους, να μην μπορεί να κουνήσει τα χέρια του, να έχει σχεδόν παραλύσει, να μην μπορεί να βήξει. Κάνουμε μία ακτινογραφία στη μέση και έδειξε πως δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα και δεν υπήρχε θλάση.
Έτσι, λοιπόν, ο γιατρός, ο όποιος τον παρακολουθεί, ο καρδιολόγος, του ζήτησε κάποιες εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις έγιναν στο σπίτι γιατί δεν μπορούσε να σηκωθεί για να πάει. Του πήραν ουρά και αίμα και ήταν πάρα πολύ αυξημένες οι τιμές στην κρεατινίνη, το νάτριο και το κάλιο. Τι σημαίνει αυτό; Ενδεχομένως να είχε πάθει κολικό νεφρού. Ο πόνος του νεφρού είναι πάρα πολύ κοντινός με τη μέση, σχεδόν στο ίδιο σημείο. Οπότε ενώ είχανε πρόβλημα τα νεφρά έπαιρνε δυνατά αντιφλεγμονώδη για την μέση, τα οποία ήρθαν και του νέκρωσαν στην ουσία και τα δύο νεφρά.

Φτάνουμε, λοιπόν, και στο χθες το βράδυ που η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Ο πατέρας μου δεν μπορούσε να κουνηθεί από τους πόνους και τον πήρα σηκωτό στα χέρια παρέα με έναν φίλο μου και το πήγαμε εμείς οι ίδιοι στο νοσοκομείο. Του έκαναν εξετάσεις οι οποίες έδειξαν οξεία νεφρική ανεπάρκεια με συνέπεια να κάνει χθες το βράδυ μία αιμοκάθαρση κι άλλη μία σήμερα το πρωί.

Κλείνοντας, λοιπόν, να πω ότι η κατάσταση είναι πάρα πολύ άσχημη. Το μόνο το οποίο με παρηγορεί είναι το γεγονός ότι ο πατέρας μου δεν έπασχε από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, αλλά είναι κάτι το οποίο προκλήθηκε από τα φάρμακα τα οποία πήρε το τελευταίο διάστημα, τις τελευταίες 15 μέρες.

Ο μόνος λόγος που κάνω αυτά τα stories είναι γιατί θα ήθελα πολύ ένα μήνα πριν να είχα ακούσει έναν άνθρωπο να μου αφηγείται αυτή την ιστορία έτσι ώστε να ήμουν πιο πονηρεμένος και να έλεγα του πατέρα μου “μήπως δεν είναι η μέση; Πάμε να κάνουμε και μία εξέταση αίματος γιατί ποτέ δεν ξέρεις”.

Δυστυχώς τέτοια περιστατικά δεν παύουν να σταματούν, είτε γιατί ο γιατρός που μας παρακολουθεί δεν ασχολείται μαζί μας όσο θα έπρεπε, είτε γιατί δεν επιμείναμε στον πόνο που είχαμε. Θα πρέπει σαν ασθενείς να ενημερωθείτε για τα δικαιώματα σας και να επιμένετε όταν βλέπετε πως κάτι δεν πάει καλά.
Μην αφήνετε λάθος διαγνώσεις, που επιμένουν, να καταστρέψουν την υγεία σας.
Για οποιαδήποτε ενημέρωση ή βοήθεια στην υπόθεση σας, επικοινωνήστε με τον Συνήγορο του Ασθενή.

Από βαρύ εγκεφαλικ’ο σώθηκε ένας 62χρονος ασθενής, χάρη σε μία πρωτοποριακή μέθοδο, που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στο Αρεταίειο.

Ασθενής σώθηκε από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο στα 62 του χρόνια, χάρη σε μία πρωτοποριακή μέθοδο, που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στο Αρεταίειο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο. Μια νέα επέμβαση, που ονομάζεται μηχανική θρομβεκτομή, πραγματοποιήθηκε στο νέο, πρότυπο Κέντρο Επεμβατικής Αντιμετώπισης Αγγειακών Εγκεφαλικών Επεισοδίων, που λειτουργεί σε συνεργασία με τα νοσοκομεία Αιγινήτειο και Αλεξάνδρα.
Ο ασθενής είχε υποστεί βαρύ αγγειακό εγκεφαλικό, με προσβολή της ικανότητας του λόγου και πλήρη αδυναμία κίνησης της δεξιάς πλευράς του σώματός του. Διεκομίσθη στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Αιγινήτειο όπου και έλαβε την θεραπεία με τη χορήγηση ενδοφλέβιας θρομβόλυσης, ενώ διαπιστώθηκε η πλήρης απόφραξη της έσω καρωτίδας, ως αιτία του εγκεφαλικού.

Από το Αιγινήτειο μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Αρεταίειο. Εκεί πραγματοποιήθηκε η πλέον εξειδικευμένη επέμβαση της μηχανικής θρομβεκτομής!

Χάρη σε αυτήν την θεραπεία, πραγματοποιήθηκε η διάνοιξη της έσω καρωτίδας με πλήρη αποκατάσταση της ροής του αίματος στον εγκέφαλο. Αυτή η επιτυχημένη παρέμβαση προφύλαξε τον ασθενή από μεγάλης έκτασης εγκεφαλική βλάβη και βαριά αναπηρία.
Η κατάστασή της υγείας του εξελίσσεται ομαλά με σημαντική βελτίωση καθημερινά.

Περίπου 35.000 Έλληνες παθαίνουν εγκεφαλικό επεισόδιο κάθε χρόνο. Δυστυχώς, περίπου το 40% χάνει τη ζωή του μέσα στον πρώτο χρόνο και ένας στους τρεις μένει με σοβαρή αναπηρία και χρειάζεται συνεχή υποστήριξη.Η χώρα μας έχει τα περισσότερα θανατηφόρα εγκεφαλικά κατά τον πρώτο μήνα στη Δυτική Ευρώπη, γεγονός που οφείλεται στο ότι η χώρα μας δεν διαθέτει οργανωμένα κέντρα για την αντιμετώπιση εγκεφαλικών επεισοδίων.

Το Κέντρο Επεμβατικής Αντιμετώπισης Αγγειακών Εγκεφαλικών Επεισοδίων οργανώνεται με τη συνεργασία των Πανεπιστημιακών Νοσοκομείων Αιγινήτειο και Αρεταίειο και του Γ.Ν.Α. Αλεξάνδρα.

Ακόμα μια επέμβαση ρουτίνας αισθητικής χειρουργικής, που δημιούργησε προβλήματα υγείας, ήρθε στο φως της δημοσιότητας. Αυτή τη φορά μέσα από συνέντευξη που έδωσε η συγγραφέας Κ. Πλουμιδάκη, έγινε γνωστό πως και η ίδια δέχτηκε μια αποτυχημένη χειρουργική επέμβαση. Αφορούσε την αφαίρεση συνθετικού κολλαγόνου από την περιοχή των χειλιών, κάτι που μετέτρεψε τη ζωή της σε εφιάλτη, από το 2020.

Η ιστορία ξεκινά στο Κολοράντο το 2020, όπου μαζί με τον σύζυγο διέμεναν για διακοπές και δουλειά. Η επαφή και η γνωριμία με τον πλαστικό χειρουργό ήρθε τυχαία. Ο γιατρός που ήταν Ελληνικής καταγωγής, συστήθηκε ως ειδικός με εκατοντάδες πελάτες από όλη τη Βόρεια και τη Λατινική Αμερική, έχοντας ιατρείο στην Φλόριντα.

Όπως η ίδια αναφέρει:

«Είμαι με τον άνδρα μου σε μονοήμερη εκδρομή το 2020, στο Βέιλ στο Κολοράντο. Εκεί που περπατούσαμε στο δρόμο και μιλούσαμε ελληνικά μας πιάνει την κουβέντα κάποιος και μας συστήνεται ως Έλληνας πλαστικός χειρουργός. Με κοιτούσε έντονα και μέσα σε πέντε λεπτά χωρίς να του έχω δώσει κανένα δικαίωμα με ρωτάει “Τι έχεις κάνει στα χείλη σου;” Η αλήθεια είναι πως πριν 30 χρόνια είχα κάνει μια ένεση κολλαγόνου. Ενδιάμεσα δεν τα είχα πειράξει ποτέ. Ο γιατρός μιλούσε για επέμβαση ρουτίνας. Αυτό ήταν τέλη Νοεμβρίου του 2020.

Έτσι την επόμενη πλέον χρονιά και συγκεκριμένα τον Ιούλιο του 2021 τον επισκέπτομαι και στις 19 Ιουλίου έκανα την εγχείρηση. Κάναμε και παρέα. Το έκανε συνέχεια μου είπε. Όλους αυτούς τους μήνες ο ίδιος είχε κρατήσει επαφή μαζί μας. Μας έπαιρνε συχνά τηλέφωνο τον άντρα μου κι εμένα και αναπτύξαμε μια φίλια μαζί του όπως κάνουν οι Έλληνες της Αμερικής. Κατάφερε και κέρδισε την πλήρη εμπιστοσύνη μας. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης μου έλεγε πως όλα πήγαιναν καταπληκτικά. Μου έκανε τοπική αναισθησία. Κάποια στιγμή μου έκανε πολύ εντύπωση, γιατί μου έβγαλε κομμάτι του μυός μου δεξιά και μου είπε ότι έβγαλε ένα σουβλάκι τυλιγμένο σε σιλικόνη. Αυτό το σουβλάκι ήταν ο μυς μου και κατέληξε στα σκουπίδια. Δεν έδωσα παραπάνω σημασία, γιατί ήθελα να δω το υλικό. Απλά μου έκαναν εντύπωση τα λόγια του. Αυτό που έβγαλε είναι ο λόγος που σήμερα δεν έχω μυ. Δεν έχω μυ, δεν έχω σφικτήρα μυ, δεν έχω το σφίξιμο. Έτρωγα εννέα μήνες με καλαμάκι.

Την Τρίτη 26 Ιουλίου έβλεπα πως συνεχίζει έτσι και με ενημέρωσε ο γιατρός δεν είχα καλή επούλωση. Εκείνη την Τρίτη αφού δεν είναι καθόλου ευχαριστημένος με την επούλωσή μου, αποφάσισε να μου χορηγήσει μία ένεση με αιμοπετάλια. Το βράδυ νέκρωσα. Οδηγήθηκα σε περαιτέρω θρόμβωση και έμεινα με το νεκρό δέρμα από τις 27 Ιουλίου μέχρι τις 6 Αυγούστου, με κίνδυνο να πεθάνω. Τη σοβαρότητα ποτέ δεν μου την είπε.
Όταν είδα ότι έχασα σχεδόν το πρόσωπό μου ήθελα να αυτοκτονήσω και σκεφτόμουν τις μεθόδους . Δεν ήθελα να πηδήξω από τον 10ο γιατί με ανατρίχιαζε ο διαμελισμός και επειδή τα μόνα χάπια που είχα από το γιατρό ήταν κάποια ηρεμιστικά σκεφτόμουν πόσα θα χρειαστώ για να πεθάνω και να μη μείνω φυτό.

Αυτές τις σκέψεις τις έκανα δύο φορές, πρώτα όταν δεν είχα χείλη και μετά όταν με εγκατέλειψε ο γιατρός απότομα. Αυτό που με κράτησε στη ζωή πλην της οικογένειάς μου είναι τα 35 χρόνια μελέτης βιβλίων αυτοβοήθειας που έβαλα σε εφαρμογή για να μπορέσω να επιζήσω.
Όταν πέρασαν οι δέκα μέρες και έβγαλα το νεκρό δέρμα, είδα αυτό που δε μπορείτε να βγάλετε στην τηλεόραση. Μετά με έραψε με μεμβράνη. Έκανα 7 χειρουργεία και πάνω από 40 εβδομάδες ενέσεων. Θα συνεχίσω τις ενέσεις για άλλο ενάμιση χρόνο. Αυτή τη στιγμή δε μπορώ να χειρουργηθώ. Τα νεύρα θέλουν χρόνια για να συνδεθούν. Έχουμε δικαστική διαμάχη σε αμερικανικά δικαστήρια. Για έναν χρόνο με εκλιπαρούσε να μην του κάνουμε μήνυση και του είπαμε δε θα σου κάνουμε.

Είμαι η μοναδική στον κόσμο με τέτοιου είδους ζημιά από χειρουργείο. Μου το είπανε. Έχω δει 22 γιατρούς. Από λάθος χειρουργείο να φτάσεις σε καθολική νέκρωση που δεν έχει μείνει τίποτα δεν έχουν δεύτερο. Το πολύ κακό είναι πως τα πάντα πάνω μου είναι πειραματικά. Δεν έχουν δεύτερο. Αυτός πλήρωνε ως τη μέρα που με παράτησε 14 Ιουλίου. Όταν με παράτησε είχε περάσει ένας χρόνος. Με παράτησε δύο ώρες πριν τις ενέσεις. Τώρα τα πληρώνουμε όλα εμείς».

Από τότε και μέχρι σήμερα έχει πολλά και σύνθετα προβλήματα, αφού ακόμα πίνει νερό και τρέφεται μόνο με καλαμάκι, ενώ αναμένει την ημέρα που θα δικαιωθεί δικαστικά!

Η ιατρική είναι ένα μέσο που θα πρέπει να εμπιστευόμαστε, όπως και τους επιστήμονες που ασκουν το λειτούργημα.

Προσοχή στους γιατρούς που εμπιστεύεστε ή στις θεραπείες τους. Δυστυχώς  αρκετά τα φαινόμενα και οι υποθέσεις. Ας θυμηθούμε τι συνέβη πριν λίγο καιρό στην Πάτρα ή σε κέντρο αισθητικής στην Αθήνα. Ακόμα χειρότερα στην Θεσσαλονίκη όπου ανήλικη έχασε τη ζωή της.

Ο Συνήγορος του Ασθενή βρίσκεται εδώ για εσάς και ακούει τα προβλήματα υγείας που σας έχουν δημιουργήσει και το σημαντικότερο..επιλύει υπόθεσης προς όφελός σας.

Μια νέα τεχνολογία wearables αναπτύσσεται και στον χώρο της υγείας και όπως φαίνεται από τα πρώτα αποτελέσματα είναι άκρως θετικά και ενδιαφέροντα. Σκοπός είναι μια συσκευή, εφαρμογή, να μπορεί να ελέγχει τον οργανισμό μας και να τσεκάρει αν είμαστε καλά.

Σύμφωνα με τα τεχνολογικά νέα, μία νέα μικροσυσκευή έρχεται με ακόμα μικρότερο μέγεθος. Η εταιρία Silicon Labs ανέπτυξε το xG27 chipset το οποίο είναι αρκετά μικρό και αρκετά αποδοτικό ενεργειακά, για να φέρει την επανάσταση στον τομέα των wearables. Συγκεκριμένα το xG27 SoC διαθέτει έναν επεξεργαστή και έρχεται σε δύο εκδόσεις. Η μία θα έχει υποστήριξη Bluetooth και η άλλη Zigbee με παρόμοια πρωτόκολλα. Το μέγεθός του κυμαίνεται από 2mm έως 5mm ανάλογα την έκδοση και είναι ένα από τα μικρότερα Bluetooth chip στον κόσμο.

Ο wearable αισθητήρας θα τοποθετείται στο δόντι όπου και θα πραγματοποιεί αναλύσεις με γνώμονα το σάλιο. Ο αισθητήρας είναι τόσο μικρός που μπορεί να κολληθεί σε έναν γομφίο, παρακολουθώντας διαρκώς το σάλιο του ασθενή, επιτρέποντας έτσι σε οδοντιάτρους αλλά και άλλες ιατρικές ειδικότητες να ελέγχουν τον ασθενή για πάνω από 1.000 ιατρικές καταστάσεις! Έχουν ολοκληρωθεί οι κλινικές δοκιμές της συσκευής και απομένει μόνο η έγκριση από ρυθμιστικές αρχές, με το πραγματικό προϊόν να απέχει 12-18 μήνες από την έλευσή του στην αγορά.

Θα μπορεί μέσω ενός αισθητήρα να παρακολουθεί την γλυκόζη, μέχρι και με ένα φορητό ηλεκτροκαρδιογράφημα να παρακολουθεί την κατάσταση σας.

Πέρα από τον τελικό καταναλωτή, αποτελεί και μία πολύ ενδιαφέρουσα επιλογή για νοσοκομεία και επαγγελματίες υγείας.

Σε πειραματικό στάδιο βρίσκεται δοκιμαστικό φάρμακο που έχει δοκιμαστεί σε ασθενείς με καρκίνο του ορθού. Όπως φαίνεται έχει ήδη λάβει καλές κριτικές, καθώς κατάφερε να θεραπεύσει όλους τους ασθενείς!

Έχει κλονιστεί ο κόσμος της ογκολογίας, αφού όπως φαίνεται νέα θεραπεία έρχεται στο προσκήνιο, που επιτέλους φέρνει άμεσα αποτελέσματα! Η πειραματική θεραπεία ξεκίνησε σε 14 άτομα με σκοπό την αλλοίωση των όκγων. Μετά από έξι μήνες πειραματικής θεραπείας, οι όγκοι εξαφανίστηκαν και στους 14 ασθενείς που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο του ορθού σε πρώιμο στάδιο! Η μελέτη έχει ήδη δημοσιευθεί στο «New England Journal of Medicine», ως μια πρωτοποριακή εξέλιξη που θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες θεραπείες και για άλλους καρκίνους. Οι ερευνητές που ειδικεύονται στον τομέα του καρκίνου του παχέος εντέρου ανυπομονούν για τα τελικά αποτελέσματα, πόσο μάλλον για την χρήση των φαρμάκων.
«Δεν νομίζω ότι κάποιος το έχει ξαναδεί αυτό, καθώς σε κάθε ασθενή εξαφανίστηκε ο όγκος», είπε η Andrea Cercek, ογκολόγος στο «Memorial Sloan Kettering Cancer Center» στη Νέα Υόρκη και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Όπως αναφέρει η μελέτη, οι ασθενείς που είχαν την ίδια γενετική αστάθεια στον καρκίνο του ορθού, δεν είχαν υποβληθεί σε θεραπεία. Ο καθένας έλαβε εννέα (9) δόσεις ενδοφλέβιας ντοταρλιμάμπης (dostarlimab). Αφορά ένα νέο φάρμακο που έχει σχεδιαστεί για να μπλοκάρει μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη καρκινικών κυττάρων που, όταν εκφράζεται, μπορεί να αναγκάσει το ανοσοποιητικό σύστημα να σταματήσει την απόκρισή του στην καταπολέμηση του καρκίνου.

Η πειραματική αυτή θεραπεία κράτησε 6 μήνες. Μετά από έξι μήνες, τομογραφίες που κάποτε έδειχναν πολύπλοκους, αποχρωματισμένους όγκους αποκάλυψαν λείο, ροζ ιστό. Οι βιοψίες, οι φυσικές εξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν, δεν εντόπισαν ίχνη καρκίνου, ούτε καν σε σαρώσεις.
Τα αποτελέσματα ήταν τόσο επιτυχημένα που κανένας από τους 14 ασθενείς που ολοκλήρωσαν τη δοκιμή δεν χρειάστηκε να προχωρήσει σε προγραμματισμένη θεραπεία παρακολούθησης χημειοακτινοβολίας ή χειρουργικής επέμβασης, αλλά ούτε είχε σημαντικές επιπλοκές από το φάρμακο.
Τέσσερις εκ των ασθενών, έχουν προχωρήσει στην παρακολούθηση της θεραπείας, αλλά μέχρι στιγμής έχουν τα ίδια υποσχόμενα αποτελέσματα.

H Sascha Roth, είναι η πρώτη ασθενής που μπήκε στην πειραματική μελέτη στα τέλη του 2019. Γνωρίζει καλύτερα από όλους τι σημαίνει αυτή η θεραπεία, πόσο μάλλον που βγήκε η μελέτη επίσημα στο κοινό και στον ιατρικο κόσμο.
«Ο ξάδελφός μου από τις Βρυξέλλες είπε ότι και εκεί έχει γραφτεί στην εφημερίδα», «Αγγίζει τους πάντες».

Καρκίνος του ορθού

Αν και ο καρκίνος του ορθού είναι επηβιώσιμος ακόμα και όταν αντιμετωπίζεται στα αρχικά του στάδια, με παραδοσιακές θεραπείες όπως ακτινοβολία, χημειοθεραπεία και χειρουργική επέμβαση, αυτό δε σημαίνει πως δεν μπορεί να αφήσει ασθενείς με μόνιμη δυσλειτουργία του εντέρου και της ουροδόχου κύστης, καθώς και με σεξουαλική δυσλειτουργία και στειρότητα. Σε νέες γυναίκες, η θεραπεία μπορεί να προκαλέσει ουλές στη μήτρα, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να μείνουν έγκυες.

Άλλοι ασθενείς με όγκους του ορθού σε χαμηλή θέση πρέπει να χρησιμοποιούν μόνιμα σάκο κολοστομίας μετά την επέμβαση.

Η μελέτη

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς που φέρουν συγκεκριμένη ανωμαλία στον καρκίνο του ορθού. Η θεραπεία πραγματοποιήθηκε σε δείγμα ασθενών που διέφερε σε ηλικία, φυλή ακόμα και εθνικότητα.
Αν και η θεραπεία στο πρώτο εξάμηνο φαίνεται να πηγαίνει πολύ καλά, παρόλα αυτά δεν καθησυχάζουμε τους ασθενείς αν δεν επισημοποιηθεί. Για αυτό χρειάζεται παρατήρηση ότι οι όγκοι δεν έχουν επανεμφανιστεί ή δεν έχουν προκαλέσει μεταστάσεις αλλού στο σώμα.

Η ανεπάρκεια εμφανίζεται σε περίπου 5 έως 10 τοις εκατό όλων των ασθενών με καρκίνο του ορθού και τείνει να αντιστέκεται στη χημειοθεραπεία.