Σε φυλάκιση 28 μηνών με τριετή αναστολή καταδικάστηκε τελεσίδικα γιατρός στη Θεσσαλονίκη, για υπόθεση «φακελακίων» από ασθενείς σε δημόσιο νοσοκομείο.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ο γιατρός, με την ιδιότητα του πανεπιστημιακού, κρίθηκε ένοχος από το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης για δωροληψία κατ’ εξακολούθηση και κατ’ επάγγελμα. Η υπόθεση αφορούσε χρήματα που, σύμφωνα με τις καταγγελίες, φέρεται να εισέπραττε από ασθενείς για χειρουργικές επεμβάσεις αγγειοπλαστικής σε δημόσιο νοσοκομείο.
Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο αναγνώρισε στον κατηγορούμενο το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου και μείωσε την ποινή του κατά δύο μήνες σε σχέση με την πρωτόδικη απόφαση. Σε πρώτο βαθμό είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση 30 μηνών με αναστολή.
Η ποινική έρευνα είχε ξεκινήσει μετά από καταγγελίες που ερευνήθηκαν από την Υποδιεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων Βορείου Ελλάδος της Ελληνικής Αστυνομίας. Οι καταγγελίες αφορούσαν το διάστημα από το 2018 έως το 2020.
Η δικογραφία περιελάμβανε αρχικά 20 περιπτώσεις δωροληψίας. Σε πρώτο βαθμό ο γιατρός είχε κριθεί ένοχος για τις μισές από αυτές, ενώ σε δεύτερο βαθμό καταδικάστηκε τελικά για 9 περιπτώσεις.
Τα ποσά που φέρεται να ζητήθηκαν ή να εισπράχθηκαν, ανάλογα με την περίπτωση, κυμαίνονταν από 100 έως 5.000 ευρώ. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, οι χειρουργικές πράξεις φαίνεται να πραγματοποιήθηκαν είτε κατά παράκαμψη της λίστας αναμονής είτε μέσω εισαγωγής από τα επείγοντα περιστατικά ή τα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου.
Για τις ίδιες περιπτώσεις είχαν παραπεμφθεί σε δίκη και ασθενείς ή συγγενείς τους για δωροδοκία υπαλλήλου, οι οποίοι όμως αθωώθηκαν.
Ο γιατρός, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, αρνήθηκε πλήρως την κατηγορία κατά την απολογία του στην εφετειακή δίκη. Υποστήριξε ότι η υπόθεση σε βάρος του ήταν αποτέλεσμα σκευωρίας και συναδελφικών αντιπαραθέσεων.
Με την έναρξη της ποινικής έρευνας, ο κατηγορούμενος καρδιολόγος είχε απομακρυνθεί από τα πανεπιστημιακά του καθήκοντα. Τα δημοσιεύματα αναφέρουν ακόμη ότι ο ίδιος έχει καταδικαστεί για άλλη υπόθεση φερόμενης δωροληψίας σε φυλάκιση 18 μηνών με αναστολή, υπόθεση η οποία δεν έχει τελεσιδικήσει και εκκρεμεί στο Εφετείο.
Η υπόθεση αφορά μία από τις πιο ευαίσθητες πλευρές της σχέσης ασθενή και δημόσιου νοσοκομείου: την καταγγελία για άτυπη πληρωμή σε στιγμή ανάγκης. Όταν ένας ασθενής βρίσκεται μπροστά σε χειρουργική επέμβαση, η θέση του είναι εξ ορισμού ευάλωτη. Γι’ αυτό και κάθε υπόθεση που αφορά «φακελάκι» σε δημόσια δομή υγείας αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερη βαρύτητα.
Το άρθρο καταγράφει τη δικαστική εξέλιξη όπως δημοσιεύτηκε από τα ειδησεογραφικά μέσα. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, η υπόθεση κρίθηκε σε δεύτερο βαθμό και ο γιατρός καταδικάστηκε τελεσίδικα για 9 περιπτώσεις δωροληψίας.  

* Το περιεχόμενο είναι ενημερωτικού χαρακτήρα και δεν αποτελεί νομική ή ιατρική συμβουλή. Το άρθρο βασίζεται σε δημοσιευμένες πληροφορίες και σε δικαστική εξέλιξη που μεταδόθηκε από ειδησεογραφικά μέσα.

Χειρουργός στη Θεσσαλονίκη καταδικάστηκε για υπόθεση προληπτικής διπλής μαστεκτομής σε γυναίκα, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί γενετική προδιάθεση για καρκίνο του μαστού, σύμφωνα με δημοσίευμα του HealthReport.

Η απόφαση εκδόθηκε από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης, το οποίο έκρινε τον γιατρό ένοχο για βαριά σωματική βλάβη με ενδεχόμενο δόλο, σε βαθμό πλημμελήματος. Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, στον χειρουργό επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τριών ετών με τριετή αναστολή, ενώ του αναγνωρίστηκαν ελαφρυντικά.

Η υπόθεση αφορά γυναίκα η οποία, όπως αναφέρεται, υποβλήθηκε σε προληπτική διπλή μαστεκτομή το 2017, πιστεύοντας ότι υπήρχε γενετική προδιάθεση για καρκίνο του μαστού. Σύμφωνα με όσα υποστήριξε η ίδια, ο γιατρός την ενημέρωσε ότι ο γονιδιακός έλεγχος ήταν θετικός, χωρίς όμως, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, να έχει πραγματοποιηθεί τότε η σχετική εξέταση.

Η γυναίκα φέρεται να έμαθε αργότερα, όταν απευθύνθηκε σε άλλο νοσοκομείο, ότι δεν είχε γίνει ποτέ ο συγκεκριμένος γενετικός έλεγχος. Όταν τελικά πραγματοποιήθηκε το τεστ, το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό. Σύμφωνα με το HealthReport, η γυναίκα ανέφερε ότι μετά την επέμβαση εμφάνισε επιπλοκές και υποβλήθηκε σε σειρά επανορθωτικών χειρουργείων.

Ο χειρουργός, σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, αρνήθηκε τις κατηγορίες. Υποστήριξε ότι η ασθενής ήθελε να υποβληθεί στην επέμβαση, ότι η απόφαση δεν ελήφθη αποκλειστικά από τον ίδιο και ότι υπήρχαν στοιχεία οικογενειακού ιστορικού που αξιολογήθηκαν. Η υπεράσπιση φέρεται επίσης να επικαλέστηκε ότι η γυναίκα είχε πλήρη ενημέρωση πριν από την επέμβαση.

Το δικαστήριο, όπως αναφέρει το HealthReport, μετέτρεψε την αρχική κατηγορία και κατέληξε σε καταδίκη για βαριά σωματική βλάβη με ενδεχόμενο δόλο σε βαθμό πλημμελήματος. Η υπόθεση είχε και αστικό σκέλος, καθώς η γυναίκα προσέφυγε στα αστικά δικαστήρια και της επιδικάστηκε χρηματική αποζημίωση.

Η υπόθεση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή αφορά μια μη αναστρέψιμη χειρουργική επέμβαση, η οποία παρουσιάστηκε ως προληπτική. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η ενημέρωση του ασθενούς, η τεκμηρίωση της ιατρικής ένδειξης και η ύπαρξη των απαραίτητων εξετάσεων πριν από την επέμβαση έχουν κεντρική σημασία.

* Το άρθρο δεν αξιολογεί ιατρικά την υπόθεση· καταγράφει όσα αναφέρονται στο δημοσίευμα και στη δικαστική εξέλιξη. Το περιεχόμενο είναι ενημερωτικού χαρακτήρα και δεν αποτελεί νομική ή ιατρική συμβουλή. Κάθε υπόθεση αξιολογείται ξεχωριστά, με βάση τα πραγματικά περιστατικά και τα διαθέσιμα στοιχεία.

Σήμερα, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, η ποινική υπόθεση έχει οδηγήσει σε καταδίκη σε δεύτερο βαθμό, ενώ έχει προηγηθεί και απόφαση αστικού δικαστηρίου για αποζημίωση της ασθενούς. 

Στο φως ήρθε σοβαρή υπόθεση φοροδιαφυγής αναισθησιολόγου στη Θεσσαλονίκη, έπειτα από διασταυρώσεις στοιχείων που πραγματοποίησε η Υπηρεσία Ερευνών και Διασφάλισης Δημοσίων Εσόδων (ΥΕΔΔΕ) της ΑΑΔΕ, με βάση δεδομένα που ζήτησε και έλαβε από ιδιωτική κλινική.

Ο έλεγχος αφορούσε τη διετία 2016–2017 και αποκάλυψε συστηματική απόκρυψη εισοδημάτων μέσω υποκοστολόγησης ιατρικών πράξεων. Σύμφωνα με τα ευρήματα, ο γιατρός εξέδιδε στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων αποδείξεις παροχής υπηρεσιών ιδιαίτερα χαμηλής αξίας, κυρίως από 10 έως 50 ευρώ, ανεξαρτήτως της βαρύτητας της επέμβασης.

Από τις 1.530 αποδείξεις που εκδόθηκαν τη συγκεκριμένη περίοδο, πάνω από το 80% κινήθηκε σε αυτό το εύρος, ενώ ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι για ίδιες ιατρικές πράξεις καταγράφηκαν διαφορές στις χρεώσεις που έφταναν έως και το 900%.

Ενδεικτικά, για επεμβάσεις όπως αμυγδαλεκτομές και λαπαροσκοπικές σκωληκοειδεκτομές, εκδόθηκαν αποδείξεις από 20 ευρώ έως και πάνω από 300 ή 400 ευρώ για πανομοιότυπες πράξεις, χωρίς να προκύπτει εύλογη αιτιολόγηση για τις αποκλίσεις αυτές.

Για τη διαμόρφωση πλήρους εικόνας, η ΥΕΔΔΕ προχώρησε σε σύγκριση των δηλωθεισών αμοιβών με αντίστοιχα στοιχεία από μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες. Από την αντιπαραβολή προέκυψε ότι οι αναγραφόμενες αξίες σε μεγάλο αριθμό περιπτώσεων δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματική αμοιβή που εισπράχθηκε, αλλά εξυπηρετούσαν την τυπική κάλυψη φορολογικών υποχρεώσεων.

Με βάση τα πορίσματα του ελέγχου, διαπιστώθηκε ότι το 2016 αποκρύφθηκαν έσοδα ύψους περίπου 129.000 ευρώ και το 2017 έσοδα άνω των 163.000 ευρώ, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις δεν εκδόθηκαν καθόλου αποδείξεις. Οι διαπιστώσεις αυτές οδήγησαν στην επιβολή πρόσθετου φόρου 95.726,56 ευρώ για το 2016 και 121.624,89 ευρώ για το 2017.

Η υπόθεση εξετάστηκε και από το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, το οποίο απέρριψε τους ισχυρισμούς του γιατρού περί ελλιπούς ελέγχου, επικυρώνοντας τους καταλογισμούς της φορολογικής αρχής.