Χειρουργός στη Θεσσαλονίκη καταδικάστηκε για υπόθεση προληπτικής διπλής μαστεκτομής σε γυναίκα, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί γενετική προδιάθεση για καρκίνο του μαστού, σύμφωνα με δημοσίευμα του HealthReport.

Η απόφαση εκδόθηκε από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης, το οποίο έκρινε τον γιατρό ένοχο για βαριά σωματική βλάβη με ενδεχόμενο δόλο, σε βαθμό πλημμελήματος. Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, στον χειρουργό επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τριών ετών με τριετή αναστολή, ενώ του αναγνωρίστηκαν ελαφρυντικά.

Η υπόθεση αφορά γυναίκα η οποία, όπως αναφέρεται, υποβλήθηκε σε προληπτική διπλή μαστεκτομή το 2017, πιστεύοντας ότι υπήρχε γενετική προδιάθεση για καρκίνο του μαστού. Σύμφωνα με όσα υποστήριξε η ίδια, ο γιατρός την ενημέρωσε ότι ο γονιδιακός έλεγχος ήταν θετικός, χωρίς όμως, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, να έχει πραγματοποιηθεί τότε η σχετική εξέταση.

Η γυναίκα φέρεται να έμαθε αργότερα, όταν απευθύνθηκε σε άλλο νοσοκομείο, ότι δεν είχε γίνει ποτέ ο συγκεκριμένος γενετικός έλεγχος. Όταν τελικά πραγματοποιήθηκε το τεστ, το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό. Σύμφωνα με το HealthReport, η γυναίκα ανέφερε ότι μετά την επέμβαση εμφάνισε επιπλοκές και υποβλήθηκε σε σειρά επανορθωτικών χειρουργείων.

Ο χειρουργός, σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, αρνήθηκε τις κατηγορίες. Υποστήριξε ότι η ασθενής ήθελε να υποβληθεί στην επέμβαση, ότι η απόφαση δεν ελήφθη αποκλειστικά από τον ίδιο και ότι υπήρχαν στοιχεία οικογενειακού ιστορικού που αξιολογήθηκαν. Η υπεράσπιση φέρεται επίσης να επικαλέστηκε ότι η γυναίκα είχε πλήρη ενημέρωση πριν από την επέμβαση.

Το δικαστήριο, όπως αναφέρει το HealthReport, μετέτρεψε την αρχική κατηγορία και κατέληξε σε καταδίκη για βαριά σωματική βλάβη με ενδεχόμενο δόλο σε βαθμό πλημμελήματος. Η υπόθεση είχε και αστικό σκέλος, καθώς η γυναίκα προσέφυγε στα αστικά δικαστήρια και της επιδικάστηκε χρηματική αποζημίωση.

Η υπόθεση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή αφορά μια μη αναστρέψιμη χειρουργική επέμβαση, η οποία παρουσιάστηκε ως προληπτική. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η ενημέρωση του ασθενούς, η τεκμηρίωση της ιατρικής ένδειξης και η ύπαρξη των απαραίτητων εξετάσεων πριν από την επέμβαση έχουν κεντρική σημασία.

* Το άρθρο δεν αξιολογεί ιατρικά την υπόθεση· καταγράφει όσα αναφέρονται στο δημοσίευμα και στη δικαστική εξέλιξη. Το περιεχόμενο είναι ενημερωτικού χαρακτήρα και δεν αποτελεί νομική ή ιατρική συμβουλή. Κάθε υπόθεση αξιολογείται ξεχωριστά, με βάση τα πραγματικά περιστατικά και τα διαθέσιμα στοιχεία.

Σήμερα, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, η ποινική υπόθεση έχει οδηγήσει σε καταδίκη σε δεύτερο βαθμό, ενώ έχει προηγηθεί και απόφαση αστικού δικαστηρίου για αποζημίωση της ασθενούς. 

Νέο περιστατικό πτώσης τμήματος οροφής καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι στο Θριάσιο Νοσοκομείο, αυτή τη φορά σε διάδρομο της Β’ Παθολογικής Κλινικής.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, το περιστατικό σημειώθηκε τη Δευτέρα 8 Ιουνίου, σε σημείο από το οποίο περνούν καθημερινά ασθενείς, συνοδοί και εργαζόμενοι. Οι εργαζόμενοι αναφέρουν ότι δεν υπήρξε τραυματισμός, κάτι που αποδίδουν στην τύχη.
Το Σωματείο Εργαζομένων του νοσοκομείου κάνει λόγο για σοβαρό κτιριακό πρόβλημα και ζητά την άμεση έναρξη εργασιών συντήρησης, στεγανοποίησης και αποκατάστασης. Σύμφωνα με την ανακοίνωση που επικαλούνται τα δημοσιεύματα, το περιστατικό δεν θεωρείται μεμονωμένο, καθώς έχουν καταγραφεί πτώσεις τμημάτων οροφής σε οκτώ διαφορετικά σημεία του Θριασίου τους τελευταίους μήνες.
Οι εργαζόμενοι αναφέρουν επίσης ότι εδώ και τέσσερα χρόνια εκκρεμεί η έγκριση αιτήματος του νοσοκομείου, το οποίο συνοδεύεται από τεχνική μελέτη για τις αναγκαίες εργασίες συντήρησης, αποκατάστασης και στεγανοποίησης, στο πλαίσιο προγράμματος ενεργειακής αναβάθμισης.
Παράλληλα, το Σωματείο συνδέει το πρόβλημα με την κατάσταση της Τεχνικής Υπηρεσίας του νοσοκομείου. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται, περίπου το 48% των οργανικών θέσεων της υπηρεσίας παραμένει κενό, ενώ 11 συμβασιούχοι εργαζόμενοι καλύπτουν κρίσιμες ανάγκες.
Το περιστατικό στο Θριάσιο δεν αφορά ιατρική πράξη ή καταγγελία για ιατρικό λάθος. Αφορά όμως την ασφάλεια μέσα στον ίδιο τον νοσοκομειακό χώρο. Ένας διάδρομος κλινικής δεν είναι απλώς σημείο διέλευσης. Είναι χώρος όπου κινούνται ασθενείς, πολλές φορές με συνοδούς, φορεία, προσωπικό και επισκέπτες.
Οι εργαζόμενοι ζητούν να εγκριθούν και να προχωρήσουν άμεσα οι εργασίες αποκατάστασης στο κτίριο του νοσοκομείου, καθώς και να ενισχυθεί η Τεχνική Υπηρεσία με μόνιμο προσωπικό. Ζητούν επίσης ουσιαστικό έλεγχο και συντήρηση των κτιριακών υποδομών στα δημόσια νοσοκομεία και κέντρα υγείας.
Η πτώση οροφής σε νοσοκομειακό χώρο είναι περιστατικό που εύλογα προκαλεί ανησυχία. Όχι μόνο επειδή θα μπορούσε να υπάρξει τραυματισμός, αλλά και επειδή αναδεικνύει το ερώτημα αν οι υποδομές των νοσοκομείων συντηρούνται επαρκώς και εγκαίρως.
Με βάση τα διαθέσιμα δημοσιεύματα, οι εργαζόμενοι του Θριασίου ζητούν απαντήσεις και παρεμβάσεις για ένα πρόβλημα που, όπως υποστηρίζουν, επαναλαμβάνεται. Το κρίσιμο ζήτημα για ασθενείς, συνοδούς και προσωπικό είναι απλό: ο χώρος του νοσοκομείου πρέπει να είναι ασφαλής πριν ακόμη ξεκινήσει οποιαδήποτε ιατρική φροντίδα.

* Το περιεχόμενο είναι ενημερωτικού χαρακτήρα και δεν αποτελεί νομική ή ιατρική συμβουλή. Το άρθρο βασίζεται σε δημοσιευμένες πληροφορίες και καταγγελίες εργαζομένων, όπως μεταφέρθηκαν από τα ειδησεογραφικά μέσα.

Σοβαρή υπόθεση έχει προκαλέσει αναστάτωση στην Ελβετία, μετά τη δημοσιοποίηση έρευνας για την καρδιοχειρουργική κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Ζυρίχης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε το ίδιο το νοσοκομείο, την περίοδο 2016–2020 καταγράφηκε αυξημένη θνησιμότητα σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις. Η έρευνα βασίστηκε σε περίπου 4.500 επεμβάσεις και κατέληξε ότι υπήρξαν 68 έως 74 περισσότεροι θάνατοι από όσους θα αναμένονταν στατιστικά.
Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται ο πρώην επικεφαλής της καρδιοχειρουργικής κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Ζυρίχης. Μέχρι σήμερα, πάντως, δεν υπάρχει τελεσίδικη δικαστική απόφαση που να αποδίδει ποινική ευθύνη.

Καμία ιατρική πράξη δεν πρέπει να γίνεται χωρίς προηγούμενη συναίνεση του ασθενή, εκτός από συγκεκριμένες εξαιρετικές περιπτώσεις που προβλέπει ο νόμος. Η συναίνεση δεν είναι απλώς μια υπογραφή σε έντυπο· προϋποθέτει πλήρη, σαφή και κατανοητή ενημέρωση για την πράξη, τους κινδύνους, τις πιθανές επιπλοκές, τις εναλλακτικές λύσεις και τον χρόνο αποκατάστασης. Όταν ο ασθενής αισθάνεται ότι δεν ενημερώθηκε ουσιαστικά ή ότι έγινε κάτι διαφορετικό από αυτό που είχε συμφωνήσει, η υπόθεση χρειάζεται προσεκτική αξιολόγηση. 

Το ιατρικό απόρρητο προστατεύει πληροφορίες που αφορούν την υγεία, τη διάγνωση, τις εξετάσεις, τη θεραπεία και τον ιατρικό φάκελο του ασθενή. Η κοινοποίηση τέτοιων πληροφοριών χωρίς νόμιμη βάση ή συναίνεση μπορεί να δημιουργήσει σοβαρό ζήτημα παραβίασης δικαιωμάτων. Κάθε περίπτωση χρειάζεται προσεκτική αξιολόγηση, γιατί ο νόμος προβλέπει και συγκεκριμένες εξαιρέσεις. 

Όταν ένας άνθρωπος πεθαίνει σε νοσοκομείο και οι συγγενείς του δεν έχουν λάβει σαφείς απαντήσεις, η νεκροψία και η νεκροτομή μπορεί να βοηθήσουν στη διερεύνηση της αιτίας θανάτου. Δεν αποδεικνύουν από μόνες τους ότι υπήρξε ιατρικό λάθος. Μπορούν όμως, σε συνδυασμό με τον ιατρικό φάκελο, τις εξετάσεις και την πορεία της νοσηλείας, να συμβάλουν ώστε να φανεί αν η υπόθεση χρειάζεται περαιτέρω έλεγχο.

Πήγατε στον γιατρό. Περιγράψατε τα συμπτώματα. Κάνατε εξετάσεις. Ζητήσατε μια καθαρή απάντηση.
Και η απάντηση ήταν καθησυχαστική: «Δεν είναι τίποτα».
Μόνο που αργότερα αποδείχθηκε ότι κάτι υπήρχε. Μια δεύτερη γνωμάτευση, μια νέα εξέταση ή μια μεταγενέστερη ιατρική αξιολόγηση έδειξε ότι το πρόβλημα δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Ίσως φαινόταν ήδη στην πρώτη εξέταση. Ίσως τα συμπτώματα έπρεπε να είχαν αξιολογηθεί διαφορετικά. Ίσως ένα αποτέλεσμα δεν εξηγήθηκε ποτέ όπως έπρεπε.
Αυτές είναι από τις πιο δύσκολες στιγμές για έναν ασθενή ή την οικογένειά του. Γιατί το ερώτημα δεν είναι μόνο «τι έχω;». Είναι και κάτι βαθύτερο:

Θα μπορούσε να είχε εντοπιστεί νωρίτερα;

Η πρόσβαση των ασθενών σε νέα φάρμακα παραμένει άνιση στην Ευρώπη, με την Ελλάδα να βρίσκεται σε δυσμενή θέση σε σχέση με άλλες χώρες. Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης EFPIA Patients W.A.I.T. Indicator 2025, οι Έλληνες ασθενείς έχουν διαθέσιμα λιγότερα καινοτόμα φάρμακα και συχνά τα λαμβάνουν με μεγάλη καθυστέρηση μετά την ευρωπαϊκή έγκρισή τους.

Η μελέτη εξετάζει πόσα νέα φάρμακα, αφού εγκριθούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο, φτάνουν τελικά στους ασθενείς κάθε χώρας και σε πόσο χρόνο. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η έγκριση ενός φαρμάκου από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων δεν σημαίνει αυτόματα ότι ο ασθενής στην Ελλάδα θα έχει άμεση πρόσβαση σε αυτό.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν, στην Ελλάδα είναι διαθέσιμα 69 από τα 168 νέα φάρμακα που εξετάζει η ευρωπαϊκή μελέτη για την περίοδο 2021–2024. Αυτό αντιστοιχεί περίπου στο 41%. Ο μέσος χρόνος μέχρι να αποκτήσει πρόσβαση ο ασθενής ξεπερνά τους 20 μήνες, ενώ σε σχετική παρουσίαση του ΣΦΕΕ αναφέρεται αναμονή 641 ημερών. Με πρόσθετες διαδικαστικές καθυστερήσεις, η συνολική αναμονή μπορεί να υπερβεί τα δύο χρόνια.

Το ζήτημα δεν είναι μόνο στατιστικό. Για έναν ασθενή με σοβαρή ή χρόνια νόσο, η καθυστέρηση πρόσβασης σε μια νέα θεραπεία μπορεί να σημαίνει λιγότερες επιλογές, μεγαλύτερη αβεβαιότητα και διαφορετική ποιότητα φροντίδας σε σχέση με ασθενείς άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο έντονη από τα στοιχεία του ΣΦΕΕ, σύμφωνα με τα οποία από 214 νέα καινοτόμα φάρμακα που εγκρίθηκαν από τον EMA την περίοδο 2022–2025, μόνο 42, δηλαδή περίπου 20%, ήταν διαθέσιμα στην ελληνική αγορά έως τον Μάιο του 2026. Ο ΣΦΕΕ κάνει λόγο για ανησυχία σχετικά με την πρόσβαση των Ελλήνων ασθενών σε νέες καινοτόμες θεραπείες.

Η καθυστέρηση στην πρόσβαση μπορεί να οφείλεται σε πολλούς παράγοντες: διαδικασίες αποζημίωσης, διαπραγμάτευση τιμών, διοικητικά στάδια, οικονομικούς περιορισμούς και αποφάσεις των ίδιων των φαρμακευτικών εταιρειών για το αν και πότε θα διαθέσουν ένα προϊόν σε κάθε αγορά. Το αποτέλεσμα όμως, από την πλευρά του ασθενή, είναι απλό: ένα φάρμακο που έχει εγκριθεί στην Ευρώπη μπορεί να μην είναι ακόμη διαθέσιμο στην Ελλάδα.

Η συζήτηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί συνδέεται με την ισότητα στην περίθαλψη. Όταν ένας ασθενής στη μία χώρα έχει πρόσβαση σε μια νέα θεραπεία σε λίγες εβδομάδες και ένας ασθενής σε άλλη χώρα περιμένει μήνες ή χρόνια, δημιουργείται πρακτική ανισότητα στην αντιμετώπιση της ίδιας ασθένειας.

Για την Ελλάδα, το θέμα δεν είναι καινούργιο, αλλά τα νέα στοιχεία το επαναφέρουν με μεγαλύτερη ένταση. Η πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες δεν αφορά μόνο την πολιτική φαρμάκου. Αφορά την καθημερινή εμπειρία ανθρώπων που περιμένουν μια θεραπευτική επιλογή, ιδίως σε σοβαρές παθήσεις όπου ο χρόνος έχει σημασία.

Η μελέτη EFPIA W.A.I.T. δεν εξετάζει αν ένα φάρμακο είναι κατάλληλο για κάθε ασθενή ούτε υποκαθιστά την ιατρική κρίση. Δείχνει όμως κάτι κρίσιμο για το σύστημα: πόσο γρήγορα ή αργά μετατρέπεται η ευρωπαϊκή έγκριση ενός φαρμάκου σε πραγματική πρόσβαση για τον ασθενή.
Η σημερινή εικόνα δείχνει ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές καθυστερήσεις. Και αυτό ανοίγει ένα βασικό ερώτημα για το σύστημα υγείας: πώς μπορεί να διασφαλιστεί ότι οι ασθενείς δεν θα μένουν πίσω στην πρόσβαση σε νέες θεραπείες, μόνο και μόνο επειδή ζουν σε μια χώρα όπου οι διαδικασίες χρειάζονται περισσότερο χρόνο; 

Αντιδράσεις προκάλεσε υπόθεση στο Ογκολογικό Νοσοκομείο Αγίων Αναργύρων, όπου αναισθησιολόγος φέρεται να ζήτησε χρήματα από ασθενή πριν από χειρουργική επέμβαση. Το περιστατικό καταγράφηκε σε βίντεο που αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, οδήγησε σε άμεση παρέμβαση του Υπουργείου Υγείας, απομάκρυνση του γιατρού από το νοσοκομείο και διενέργεια ΕΔΕ.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, το περιστατικό σημειώθηκε στις 19 Μαΐου στο Ογκολογικό Νοσοκομείο Αγίων Αναργύρων. Στο σχετικό ρεπορτάζ αναφέρεται ότι ο αναισθησιολόγος φέρεται να ζήτησε ποσό από ασθενή ώστε να μην αναβληθεί το χειρουργείο. Η υπόθεση έγινε δημόσια μετά τη δημοσιοποίηση του βίντεο, ενώ ο γιος της ασθενούς περιέγραψε στην ΕΡΤ ότι κατάλαβε από τα λεγόμενα του γιατρού πως ζητούσε χρήματα.
Το Πρώτο Θέμα μετέδωσε ότι στο βίντεο ο γιατρός εμφανίζεται να αναφέρεται σε ποσό 150 ευρώ, ενώ το Iatronet μετέφερε την ανάρτηση του υπουργού Υγείας, σύμφωνα με την οποία ο αναισθησιολόγος ζητούσε 100 έως 150 ευρώ για πράξη που όφειλε να παρέχεται δωρεάν σε κάθε ασθενή του ΕΣΥ.

Μετά τη δημοσιοποίηση της υπόθεσης, ο υπουργός Υγείας ανέφερε ότι επικοινώνησε με τη διοίκηση του νοσοκομείου, ότι ο γιατρός εντοπίστηκε, τέθηκε σε αργία και διατάχθηκε Ένορκη Διοικητική Εξέταση. Η ΕΡΤ μετέδωσε επίσης ότι ο υπουργός ζήτησε συγγνώμη από την ασθενή, ενώ το HealthStat ανέφερε ότι η ΕΔΕ αναμένεται να ξεκινήσει την Τρίτη και ότι ο αναισθησιολόγος έχει τεθεί σε 15ήμερη αργία.

Η υπόθεση αγγίζει ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία στη σχέση ασθενή και δημόσιου συστήματος υγείας: την αίσθηση ότι η πρόσβαση σε χειρουργείο ή σε απαραίτητη ιατρική πράξη μπορεί να εξαρτάται από άτυπη πληρωμή. Σε δημόσιο νοσοκομείο, ο ασθενής δεν πρέπει να βρίσκεται μπροστά σε οικονομική απαίτηση για υπηρεσία που παρέχεται στο πλαίσιο της δημόσιας περίθαλψης. Ιδίως όταν πρόκειται για χειρουργείο, η πίεση είναι ακόμη μεγαλύτερη, γιατί ο ασθενής και η οικογένειά του βρίσκονται ήδη σε κατάσταση αγωνίας.

Το περιστατικό δεν έχει ολοκληρωθεί θεσμικά. Η ΕΔΕ και κάθε άλλη διαδικασία που μπορεί να ακολουθήσει θα κρίνουν τα επιμέρους πραγματικά περιστατικά και τις ευθύνες. Δημοσιογραφικά, όμως, η υπόθεση αναδεικνύει ξανά το ζήτημα της διαφάνειας στη δημόσια περίθαλψη και της ανάγκης να καταγγέλλονται άμεσα πρακτικές που δημιουργούν αίσθηση εκβιασμού ή αθέμιτης οικονομικής επιβάρυνσης σε ασθενείς.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, το περιστατικό καταδίκασε και το σωματείο εργαζομένων του νοσοκομείου, καλώντας τους πολίτες να καταγγέλλουν αντίστοιχες περιπτώσεις. Στο ίδιο ρεπορτάζ αναφέρεται ότι για τον συγκεκριμένο γιατρό είχε υπάρξει στο παρελθόν καταγγελία για ανάλογο περιστατικό, χωρίς αυτό από μόνο του να προδικάζει την κρίση για τη σημερινή υπόθεση.

Το θέμα έχει σημασία πέρα από το συγκεκριμένο νοσοκομείο. Το «φακελάκι» δεν είναι απλώς μια παράνομη οικονομική απαίτηση. Είναι πρακτική που διαβρώνει την εμπιστοσύνη στο δημόσιο σύστημα υγείας και βάζει τον ασθενή σε θέση αδυναμίας τη στιγμή που χρειάζεται φροντίδα, ασφάλεια και καθαρές διαδικασίες.

Η σημερινή κατάσταση είναι ότι ο γιατρός έχει απομακρυνθεί από το νοσοκομείο, έχει τεθεί σε αργία και βρίσκεται σε εξέλιξη διοικητική διερεύνηση. Το αποτέλεσμα της ΕΔΕ θα δείξει πώς θα κινηθούν οι αρμόδιες αρχές. Μέχρι τότε, το περιστατικό παραμένει μια σοβαρή υπόθεση που αφορά όχι μόνο έναν γιατρό και έναν ασθενή, αλλά και το πώς προστατεύεται στην πράξη η αξιοπρέπεια του ασθενή μέσα στο ΕΣΥ. 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Mounjaro βρίσκεται στο επίκεντρο μιας ευρύτερης δικαστικής διαδικασίας που αφορά φάρμακα της κατηγορίας GLP-1. Πρόκειται για φάρμακα που χρησιμοποιούνται, μεταξύ άλλων, στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει ιδιαίτερα γνωστά και λόγω της σύνδεσής τους με την απώλεια βάρους. Το ενδιαφέρον της υπόθεσης δεν βρίσκεται μόνο στο ότι ασθενείς στρέφονται κατά φαρμακευτικών εταιρειών. Βρίσκεται κυρίως στο ερώτημα που επανέρχεται διαρκώς σε υποθέσεις φαρμακευτικής αγωγής: ήταν ο ασθενής επαρκώς ενημερωμένος για τους πιθανούς κινδύνους;

Σύμφωνα με την επίσημη σελίδα του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου της Ανατολικής Περιφέρειας της Πενσιλβάνια, οι σχετικές υποθέσεις έχουν συγκεντρωθεί στο MDL No. 3094, μια διαδικασία πολυπεριφερειακής δικαστικής διαχείρισης που αφορά αγωγές σωματικής βλάβης από φάρμακα GLP-1. Στην ίδια κατηγορία περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τα Ozempic, Wegovy, Rybelsus, Trulicity και Mounjaro. Το δικαστήριο αναφέρει ότι οι αγωγές περιλαμβάνουν παρόμοιους ισχυρισμούς για πιθανή πρόκληση γαστρεντερικών βλαβών από τα συγκεκριμένα φάρμακα.